το τραύμα(;)

Όλοι λένε πως νιώθουν ωραία όταν κλείνει ένα τραύμα. Αφήνει την ουλή, αλλά ας είναι. Όταν όμως φύγει και η ουλή, πως είναι η αίσθηση; Δεν είναι σαν να λείπει κάτι; Δεν είναι σαν να φεύγει η μνήμη; Ή ακόμα χειρότερα, δεν είναι σαν να μην ήταν ποτέ;

Έφυγες ή κρύβεσαι; Βγες, νομίζω ότι δεν μπορείς πια να μου κάνεις κακό.

με κεφαλαία

Όλοι θέλουν να ζήσουν την Αγάπη ή τον Έρωτα με Α ή Ε κεφαλαία. Εγώ που έζησα τον ΕΡΩΤΑ με κεφαλαία όλα του τα γράμματα, μπορώ πια να περιμένω το θάνατο;
.

Υπάρχει κάποιος που να μπορεί να απαντήσει με ένα ανεπανάληπτο ψέμα;

το 0 της δραματικότητας

Το 0 είναι ένας αριθμός που από μόνος του δεν μπορεί να πονέσει. Πρέπει να ειδωθεί σε σχέση με άλλους αριθμούς για να αποκτήσει τη φιλοσοφική τραγικότητα που του αρμόζει. Τα μαθηματικά, άλλωστε, το αδικούν κατάφωρα.

Το μηδέν γίνεται τραγικό όταν αντικαθιστά έναν άλλον αριθμό που προϋπήρχε. Αν από το 1 ή το 2 επιστρέψεις στο 0, συνειδητοποιείς την πτώση, την κατάπτωση, και το χαμό. Αν από το 0 ξεκινήσεις και στο 0 καταλήξεις, έχεις απλά μια ευκταία ισορροπία.

.

Ξεκίνησα από το άπειρο και μου έδειξες το 0. Να υποθέσω το τίποτα;

Ο ορισμός της τρέλας

Στις σελίδες 8 και 9 του προσωπικού μου λεξικού η τρέλα ορίζεται ως ολοκληρωτική ακύρωση του ένστικτου της αυτοσυντήρησης, όταν η ακύρωση αυτή δεν λαμβάνει καμία απολύτως συλλογική διάσταση.
Αν η αυτοκατάργηση της υπόστασης, και κατ’επέκταση της ύπαρξης, περιλαμβάνει έστω και ένα ακόμα αυτοκυρίαρχο οργανισμό ως αίτιο (αλλά όχι ως αιτιατό), τότε το άτομο που ακυρώνεται αποκαλείται ή μάνα, ή ήρωας. Στον έρωτα περιλαμβάνεται πάντα ένας ακόμα αυτοκυρίαρχος οργανισμός ως αίτιο προσβολής της αυτοσυντήρησης του άλλου οργανισμού. Εναπόκειται όμως στο ίδιο το προσβεβλημένο άτομο αν θα προχωρήσει τόσο ώστε να αυτοκαταργηθεί, έχοντας αγγίξει την τρέλα, ή αν θα μείνει προσβεβλημένο και, συνεπώς, έρμαιο οποιασδήποτε θεραπείας.

Όλα αυτά τα είπα μάλλον από ορισμολαγνεία.

Κατασκευάσματα

Κατασκευάσματα είναι και οι αργίες. Αυτό φαίνεται από το ότι οι αργίες δεν σέβονται τους συμβολισμούς που τους δίνουμε. Εμείς λέμε ότι η πρώτη μέρα ενός έτους είναι μέρα χαράς και σχεδίων. Η ζωή λέει άλλα. Το πρώτο ποστ αυτού του μπλογκ είναι αφιερωμένο σε μια κοπέλα που πέθανε αναπάντεχα τα ξημερώματα αυτής της πρώτης μέρας ενός έτους, λίγο μετά από χαρά και λίγο πριν από πολλά νέα σχέδια. Έτσι, ξαφνικά. Οι φωνητικές χορδές μάλλον δεν αντέχουν τις δονήσεις από τα λόγια που θέλουν να ειπωθούν.
.
Καλό ταξίδι και σε σένα και σε όσους έμειναν πίσω.