φοβάμαι ή δεν φοβάμαι;

Κανονικά δεν θα έπρεπε να φοβάμαι, όλα δείχνουν ότι δεν πρόκειται να φοβηθώ για πολύ ακόμα. Αν φοβόμαστε προκαταβολικά στη ζωή, ποιά ή έκπληξη ενός φόβου; Αλλά φοβάμαι λίγο...

Όλα στο μυαλό. Όλα; Κι αν;...

Ναι, μάλλον φοβάμαι λίγο.

Αν, τότε πρέπει σε κάποιον να το πω. Δεν χρειάζεται να μας τα φάνε και όλα, επειδή...

(δεν μπορείς να το πεις, ε; χεχεχεεε...)

Το ραντεβού είναι στις έξι. Αν, τότε πρέπει να μιλήσω με το δικηγόρο μου. Τι τεχνικά που μπορούν να γίνουν όλα εκεί ακριβώς που την τεχνική δεν τη θέλεις. Μετά θα κάτσω να γράψω. Να γράψω όλα όσα μαζεύτηκαν χρόνια στο μυαλό και τσακώνονται για το πρώτο τραπέζι πίστα. Με τη σειρά. Και τελευταίο το "χάος". Όχι. Τελευταίο ένα γράμμα. Ή μάλλον τρία γράμματα. Ένα για τον καθένα. Στους πιο δυνατούς θα τα πω με το στόμα.

.

Και το 'χα ένα προαίσθημα. Τελικά φοβάμαι λίγο...